19η Μαΐου: Ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων

Η σημερινή μέρα για τους Έλληνες Ποντίους αποτελεί ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των 353.000 προγόνων τους που εξολόθρευσε ο κεμαλισμός και απαιτούν, όπως πάντα, τη διεθνή αναγνώρισή της.

Οι διωγμοί εναντίον των Ελλήνων του Πόντου από τους Οθωμανούς ξεκίνησαν τα τέλη του 19ου αιώνα, με μετατοπίσεις χριστιανικών πληθυσμών, και άρχισαν να λαμβάνουν συστηματικό χαρακτήρα το 1914, με την ολοκλήρωση της ανάληψης της εξουσίας από την τριανδρία του Κινήματος των Νεότουρκων, οι οποίοι διδάχτηκαν από τους Γερμανούς συμβούλους τους πώς να εξοντώσουν τους χριστιανικούς λαούς (Έλληνες, Αρμενίους και Ασσυρίους) για να γίνει η Τουρκία αμιγώς μουσουλμανική χώρα.

Ισμέτ Ινονού, Τοπάλ Οσμάν και Μουσταφά Κεμάλ: Οι εξολοθρευτές των Ελλήνων του Πόντου

Οι διωγμοί εντάθηκαν και κορυφώθηκαν από τον Μουσταφά Κεμάλ το 1919, ο οποίος επέφερε το τελικό πλήγμα στον ελληνισμό όταν στις 19 Μαΐου, αποβιβαζόμενος στη Σαμψούντα, ξεσήκωσε τους μουσουλμάνους ξυπνώντας μέσα τους το μίσος κατά των Ελλήνων. Τους προτρέπει: «Αν εξοντώσετε τους Γκιαούρηδες, ο πλούτος, οι περιουσίες που έχουν θα γίνουν δικά σας!»· ενώ στο γειτονικό Καβάκ εξάπτει περισσότερο τον θρησκευτικό φανατισμό: «Σκοτώστε κάθε μη μουσουλμάνο!» δείχνοντας με το ματωμένο του δάκτυλο, τον χριστιανικό πληθυσμό της Μικράς Ασίας…

19 Μαΐου: Μνήμη των 13 οσιομαρτύρων Καντάρας Κύπρου των υπό των λατινοδόξων ("Ρωμαιοκαθολικών") καέντων

Συναξάριον:

Τῇ Ιθ' τοῦ μηνός Μαΐου, μνήμη τῶν 13 ὁσιομαρτύρων μοναχῶν τῆς μονῆς Παναγίας Καντάρας Κύπρου τῶν καέντων ἐν Λευκωσίᾳ ὑπὸ τῶν Φράγγων λατινοδόξων († 1231)

Το 13ο αιώνα η Κύπρος καταδυναστευόταν από τους τότε κατακτητές της Φράγκους (Λουζινιανούς). Ο Ορθόδοξος κλήρος διωκόταν βάναυσα και ο λαός εταλαιπωρείτο αφάνταστα, για να εξαναγκαστεί να φραγκέψει. Κύριο και ρωμαλέο στήριγμα του λαού στον αγώνα του να μη χάσει την εθνική του αυτοσυνειδησία και την Ορθόδοξη Πίστη του υπήρξαν, Άγιοι Μοναχοί με χαρακτηριστικώτερο παράδειγμα τους 13 Οσιομάρτυρες της Μονής της Παναγίας της Κανταριώτισσας, που βρισκόταν στην οροσειρά του Πενταδακτύλου.

Ηγούμενος της Μονής αυτής ήταν τότε ο Ιωάννης, και τα ονόματα των υπολοίπων ήταν: Κόνωνας, Ιερεμίας, Μάρκος, Θεόκτιστος, Κύριλλος, Βαρνάβας, Μάξιμος, Ιωσήφ, Γερμανός, Γεράσιμος και Γεννάδιος (οι δύο τελευταίοι προέρχονταν από την Μονή Μαχαιρά).

Για την εμμονή τους στην Ορθόδοξη Πίστη και Παράδοση, φυλακίστηκαν από την Λατινική - Παπική εξουσία της Κύπρου στις φυλακές της Λευκωσίας, όπου παρέμειναν για τρία χρόνια, υφιστάμενοι απάνθρωπα και απερίγραπτα μαρτύρια. Τελικά τους καταδίκασαν σε θάνατο, τους ξεφόρεσαν τα άγια μοναχικά «σχήματά» τους, τους έδεσαν τα πόδια σε άγρια άλογα, τους λιθοβόλησαν και κατόπιν τους έσυραν πάνω στις κοφτερές πέτρες της κοίτης του ξεροπόταμου Παδιαίου, χτυπώντας τους ταυτόχρονα χωρίς έλεος με ραβδιά.

Τέλος τα κατακομματιασμένα και καθημαγμένα σώματα των Αγίων τα έριξαν στις φλόγες μεγάλης φωτιάς που άναψαν, και με αυτόν τον τρόπο τελειώθηκαν. Έτσι παρέδωσαν στα χέρια του Θεού τη μακάρια ψυχή τους και δέχτηκαν απ΄Αυτόν τριπλούς τους στεφάνους: Των Οσίων, των Ομολογητών και των Μαρτύρων.

Η ημέρα της τελείωσής τους ήταν η 19η Μαΐου του έτους 1231. Ο μαρτυρικός θάνατος των 13 αυτών Οσιομαρτύρων και Ομολογητών σε όλους μας και σε όλους τους αιώνες διασαλπίζει ότι η διαφορά Ορθοδοξίας και Παπισμού ("Ρωμαιοκαθολικισμού") δεν είναι καθόλου παρωνυχίδα, όπως θέλουν πολλοί να την παρουσιάζουν. Από θεολογικής και σωτηριολογικής απόψεως η διαφορά αυτή είναι τόσο μεγάλη, όση ακριβώς είναι η απόσταση που χωρίζει τον Παράδεισο από την Κόλαση. Γι΄αυτό ακριβώς το λόγο προτίμησαν οι Άγιοι Μοναχοί το θάνατο, παρά να «εκλατινίσουν», έστω και κατ΄ελάχιστο, την ατόφια Ορθόδοξη Πίστη τους. Γι΄αυτό η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη τους στις 19 Μαΐου κάθε χρόνο και δοξολογεί τον Θεόν, τον «θαυμαστόν εν τοις αγίοις Αυτού».

 

​Αναλυτικότερο συναξάρι: agioritikesmnimes.blogspot.gr/2012/05/1288-13-1231.html

Πηγή: Ορθόδοξος Φιλόθεος μαρτυρία Έκδοσις "Ορθόδοξος Κυψέλη", impantokratoros.gr/3EEE2967.el.aspx

 

ΠΗΓΗ 

Από το Γεροντικό του Αγίου Όρους

Στην Σκήτη της Αγιάννας, θαύμα της Θείας Πρόνοιας

Από την Καλύβη «Κοίμησις της Θεοτόκου» στην Σκήτη της Αγιάννας, ο π. Θεόκτιστος Μοναχός είχε βαρειά άρρωστο τον Γέροντά του Μακάριο Μοναχό.

Η Ι. Σκήτη της Αγίας Άννας

Ο Γέρο - Μακάριος κατάγονταν από την Θεσσαλονίκη και από την υπερβολική άσκηση έπαθε τρομερή εξάντληση καθότι δεν ήταν προικισμένος με φυσική αντοχή.

Ήταν ημέρα Κυριακή της Απόκρεω, κατά το σωτήριον έτος 1750 και ο Γερο - Μακάριος από την εξάντληση βρίσκονταν στα πρόθυρα του θανάτου, αλλά ήταν και Δίκαιος της Σκήτης.

Ο υποτακτικός του Θεόκτιστος Μοναχός, που ήταν και παραδικαίος και είχε και την φροντίδα του Κυριακού της Σκήτης, μετά από την θεία Λειτουργία, είχε μεγάλη στενοχώρια και αγωνία, τι φαγητό να δώσει στον Γέροντά του, για να μπορέσει κάπως να τονωθεί και να αναλάβει από την εξάντληση πού είχε.

Με τη σκέψη αυτή, κατέβηκε στην παραλία μήπως βρει κανένα ψάρι, αλλά η θάλασσα ήταν τόσο ταραγμένη και φουρτουνιασμένη και καμία ψαρόβαρκα δεν φαινόταν να ξεμυτίσει κατακεί, μα ούτε και στο πέλαγο δεν περνούσε καμία.

Τότε βαθιά συγκινημένος, με πίστη θερμή, γονάτισε και έκαμε προσευχή στο Θεό και παρακαλούσε και την Θεοπρομήτορα του Χριστού και μητέρα της Παναγίας μας Αγία Άννα.

Δεν πρόλαβε να τελειώσει την προσευχή του αυτή ο Πάτερ Θεόκτιστος και βλέπει πάνω στα αφρισμένα κύματα της θάλασσας να παιχνιδίζει ένα αρκετά μεγάλο ψάρι.

Άγιος Λουκάς ο Ιατρός: Μπορεί η επιστήμη να μας πει; …

Μπορεί η επιστήμη να μας πει πώς ο μεγάλος προφήτης Ησαΐας 700 χρόνια πριν τη γέννηση του Χριστού προείπε τα πιο σημαντικά γεγονότα της ζωής Του;

Να μας εξηγήσει την διορατική χάρη που έχουν οι άγιοι και να μας πει, με ποιες φυσικές μεθόδους απέκτησαν οι άγιοι αυτή την χάρη και πώς μπορούσαν μόλις έβλεπαν έναν άνθρωπο άγνωστο αμέσως να καταλαβαίνουν την καρδιά του και να διαβάζουν τις σκέψεις του;

Αρχιμανδρίτου Γρηγόριου, Καθηγούμενου Ι. Μονής Δοχειαρίου: Η πιο συνεπής κυβέρνηση

 

Μας προανήγγειλαν πως άθεοι είναι· δεν πιστεύουν στον Χριστό, δεν πιστεύουν στην αγία Τριάδα, δεν αναγνωρίζουν την Παναγία, δεν δέχονται τους αγίους Αποστόλους, τους Μάρτυρες και τους Αγίους. Αυτό το τήρησαν επακριβώς. Και το τηρούν άχρι της άρτι ώρας.

Ο,τι μυρίζει λιβάνι και κερί, προμελετημένα το μάχονται. Μάχονται την Εκκλησία και προσπαθούν αυτόν τον «μπελά» να τον διώξουν από τον δρόμο τους. Μάχονται λυσσαλέα να μην υπάρχη σταυρός, να μη χτυπούν καμπάνες, να μην ανάβη καντήλι. Τις ερημιές και τ᾽ ακρογιάλια να μη τα στολίζουν εκκλησιδάκια, αλλά μπαράκια και καφετέριες. Και το ράσο, το φλάμπουρο της πίστης και του Γένους, να μην ανεμίζη στους δρόμους. Αφήνουν τα χωριά μας χωρίς παπά, γιατί δεν φτάνουν τα λεφτά! Τι να θέλουν τα γεροντάκια, οι απόμαχοι της ζωής; Δάσκαλο και πρόεδρο; Παπά γυρεύουν, λειτουργιά ν᾽ ακούσουν, καμπάνα να χτυπήση. Είναι φοβερό πράγμα να ζης σ᾽ ένα ορεινό χωριό και να μην ακούς μηδέ ψάλτη μηδέ παπά. Για όλα έχουν χρήματα. Για να βοηθήσουν ένα παπά να μείνη στο φτωχό χωριό, έχουν ανεπάρκεια, έχουν δυστυχία. Τους τρώει η ανέχεια και η κακομοιριά.
Βρέθηκα παραμονές εορτών στον νομάρχη του Καρπενησίου. Οι πρόεδροι, που, δόξα τω Θεώ, υπήρχαν ακόμη τότε στα ορεινά χωριά, κατέβηκαν στον νομάρχη να ζητήσουν παπά.
– Δεν θέλετε –τους λέγει– δάσκαλο;
– Τα γράμματα που θα μας πη ο δάσκαλος τα ξέρουμε. Τα γράμματα που θα μας πη ο παπάς ζητούμε και αναζητούμε στα χωριά μας. Η παρουσία του παπά στο ερημωμένο χωριό μας είναι η παρηγοριά μας, η παραμυθία μας, είναι η παρουσία του Χριστού. Όλοι ρωτάνε «Τι λες κι εσύ, παπά;»

Τόσο αφορεσμός έπεσε στο ελληνικό κράτος που δεν μπορεί να δώση ένα μικρό μισθό στον εφημέριο; Θα γυρίσουμε πίσω στα χρόνια του μεσοπολέμου κι ακόμα πιο πέρα και θα κάνουμε τον παπά στο χωριό και ράφτη και παπουτσή και σαμαρά και πεταλωτή, για να συντηρήση την οικογένειά του; Τι μας έμελλε να πάθουμε και ακόμα δυστυχώς δεν το εννοήσαμε. Δεν πίστεψε ο λαός ότι οι άρχοντες είναι άθεοι. Νόμισαν ότι αυτά που λέγαν ήταν λουκουμόσκονη, που θα την φυσήξουν και θα την πάρη ο άνεμος. Δυστυχώς, καίτοι μας το διαβεβαίωσαν ότι Θεό δεν πιστεύουν, δύο φορές τους ψηφίσαμε.
Τι στρίβεις, παππού, το μουστάκι σου στο καφενείο και βρίζεις τους Συριζαίους; Εσύ δεν τους ψήφισες; Τι βαστάς, γιαγιά, το ροΐ αδειανό και δεν έχεις λάδι ν᾽ ανάψης το καντήλι και καταριέσαι τους Συριζαίους; Γιατί, νέε μου, όταν σε ρωτώ «Τι δουλειά κάνεις;», με διπλωμένη γλώσσα μου λες «Άνεργος»; Ωραία λέξη, ελπιδοφόρα για το μέλλον της πατρίδας μας.
– Είσαι παντρεμένος;
– Όχι· συζώ με μια κοπέλα.
– Γιατί δεν παντρεύεσαι;
– Δεν έχω δουλειά.

Για την αμαρτία όλα οικονομούνται!

«ΝΥΝ ΕΠΕΣΤΗ Ο ΚΑΙΡΟΣ...»

 

«ΝΥΝ ΕΠΕΣΤΗ Ο ΚΑΙΡΟΣ....»

_______Ως πρός τα ζητήματα της μή «ΑΓΙΑΣ» και μή «ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ» της Κρήτης για ένα μακρό χρονικό διάστημα ακολουθήσαμε την τακτική της σιωπής, ώστε να μη μας καταλογίσουν την ευθύνη για την γενική εξέγερση, ου μην αλλά και την διέγερση, των συνειδήσεων των ευσεβών και Ορθοδόξων χριστιανών! 

_______Έπειτα όμως από την ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ μας προς τον Παναγιώτατο Οικουμενικό μας Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο, μπορούμε πλέον να ομιλήσουμε πιο ανοικτά. «Νυν επέστη, λοιπόν, ο καιρός» νά δώσουμε στην ευρύτερη δημοσιότητα την από 23ης Νοεμβρίου 2016 κατατεθείσα Δήλωσή μας  πρός τήν Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας, στην οποία με διαυγή τρόπο ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα εν σχέσει με την Σύνοδο της Κρήτης.

  _______Ωσαύτως και την από 24ης Νοεμβρίου 2016 συμπληρωματική Δήλωσή μας, καθώς ωλοκληρώνονταν οι εργασίες της εκτάκτου Συνελεύσεως της Ιεραρχίας μας.  

_______Τέλος δε και τήν από της 18ης Φεβρουαρίου 2016 σχετική Αναφορά μας προς την Διαρκή Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας μας.

_______Ταύτα πάντα προς ενημέρωσιν των καλοπίστων αναγνωστών της ιστοσελίδος μας. Οσοι δεν διαβάζουν, αλλά παρερμηνεύουν ή και διατρεβλώνουν τα λόγια μας, όπως π.χ. οι του τύπου του Σεβ. Μητροπολίτου Ζιμπάμπουε, δεν μας απασχολούν! Κριτής μας είναι ο Πανάγαθος Θεός. 

Αίγιον, 15 Μαϊου 2017

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ 

Γιατί οι Χριστιανοί προσκυνάμε τα άγια λείψανα;

Αρχαιότατη πρακτική τής Εκκλησίας

+ π. Αντωνίου Αλεβιζόπουλου

Μια από τις πλέον ευλαβείς συνήθειες των πιστών είναι να προσκυνούν τα λείψανα των Αγίων της Εκκλησίας μας.

 Έχετε, ωστόσο, αναρωτηθεί ποτέ, γιατί προσκυνούμε τα τίμια Λείψανα;

Η συνήθεια του να προσκυνούμε τα τίμια λείψανα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το γεγονός ότι πιστεύουμε πως το σώμα του ανθρώπου, που προσλαμβάνεται στην Εκκλησία, γίνεται δοχείο της άκτιστης θείας ενέργειας, χριστοφόρο και πνευματοφόρο.

«Ουκ οίδατε ότι τα σώματα υμών μέλη Χριστού εστίν;.. ή ουκ οίδατε ότι το σώμα υμών ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματος εστίν, ου έχετε από Θεού, και ουκ έστε εαυτών;. δοξάσατε τον Θεόν εν τω σώματι υμών και εν τω πνεύματι υμών, άτινα εστι του Θεού» (Α’ Κορ. στ’ 15-20), «Αυτός δε ο Θεός της ειρήνης αγιάσαι υμάς ολοτελείς, και ολόκληρον υμών το πνεύμα και η ψυχή και το σώμα αμέμπτως εν τη παρουσία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού τηρηθείη. Πιστός ο καλών υμάς, ος και ποιήσει» (Α’ Θεσ. ε’ 23-24)…

Το ανθρώπινο σώμα εξυψώνεται μέσα στην Εκκλησία και έχει αιώνιο προορισμό. Ο Χριστός θα «μετασχηματίσει», δηλαδή θα μεταμορφώσει το ταπεινό μας σώμα, ώστε να γίνει «σύμμορφον τω σώματι της δόξης αυτού», να λάβει την ίδια μορφή προς το ένδοξο σώμα του Κυρίου και αυτό θα γίνει κατά τη δευτέρα παρουσία, «με την ενέργειαν, με την οποία δύναται και να υποτάξει τα πάντα εις τον εαυτόν Του» (Φιλιπ. γ’ 21).

Η δόξα των αγίων λειψάνων αποτελεί προεικόνιση αυτής της νέας, της δοξασμένης κατάστασης του σώματος. Η τιμή που αποδίδεται σ’ αυτά στην Ορθόδοξη Εκκλησία αποτελεί ακόμη μαρτυρία της πίστης μας στην καθολική δόξα του ανθρώπου (Α’ Θεσ. ε’ 23-24).

Η αγιαστική χάρη εκφράζεται στα ιερά λείψανα με ευωδία, για την οποία κάνει λόγο η Αγία Γραφή (Β’ Κορ. β’ 15. Πρβλ. Ησ. ξστ’ 14) και επιτελεί θαύματα (Δ/Β’ Βασιλ. ιγ’ 20-21). Η ίδια χάρη μεταδίδεται στα αντικείμενα, τα οποία έρχονται σε επαφή με το σώμα των αγίων, με αποτέλεσμα τη θαυματουργία (Δ/Β’ Βασιλ. β’ 8-14. Ματθ. θ’ 20-22. Μάρκ. στ’ 13. Πράξ. ιθ’ 12).

Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης: "Εάν επιμείνεις, μετά από την καταιγίδα θα έρθει η γαλήνη"

Όταν, αγαπητέ μου, η χριστιανική σου ζωή αρχίζει να γίνεται δύσκολη και να σου φαίνεται ασήκωτος σταυρός, εκεί στάσου ακλόνητος, γίνε μάρτυρας.

Πες στον εαυτό σου «στώμεν καλώς»∙ στάσου ακλόνητος. Πες, όπως ο προφήτης, «ιδού εγώ, Κύριε, στέκομαι εδώ να εκτελέσω το θέλημά σου»∙ ή όπως η Παναγία, «ιδού η δούλη Κυρίου∙ γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου».

Εάν επιμείνεις, μετά από την καταιγίδα θα έρθει η γαλήνη, θα ξαναγίνει γιορτινή η ζωή σου. Θα έχεις τώρα επιπλέον και την πείρα του πνευματικού αγώνος, θα έχεις εμπειρία. Μετά από την δοκιμασία αυτή, μετά από το σήκωμα του σταυρού σου, θα ανάψουν πια μέσα σου οι φλόγες του θείου έρωτος∙ θα αποκτήσεις την ωραιότερη, την δυνατότερη, την αγνότερη, την αγγελικότερη αγάπη, την αγάπη του Θεού.

Για το Γέροντα Αιμιλιανό Σιμωνοπετρίτη διαβάστε εδώ

ΠΗΓΗ 

Απόστολος και Ευαγγέλιο Κυριακής Σαμαρείτιδος με μετάφραση

(Πραξ. ια´ 19-30)

Εν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, διασπαρέντες οἱ ἀπόστολοι ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ ᾿Αντιοχείας, μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον εἰ μὴ μόνον ᾿Ιουδαίοις. ῏Ησαν δέ τινες ἐξ αὐτῶν ἄνδρες Κύπριοι καὶ Κυρηναῖοι, οἵτινες εἰσελθόντες εἰς ᾿Αντιόχειαν ἐλάλουν πρὸς τοὺς ῾Ελληνιστάς, εὐαγγελιζόμενοι τὸν Κύριον ᾿Ιησοῦν. Καὶ ἦν χεὶρ Κυρίου μετ᾿ αὐτῶν, πολύς τε ἀριθμὸς πιστεύσας ἐπέστρεψεν ἐπὶ τὸν Κύριον. ᾿Ηκούσθη δὲ ὁ λόγος εἰς τὰ ὦτα τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐν ῾Ιεροσολύμοις περὶ αὐτῶν, καὶ ἐξαπέστειλαν Βαρνάβαν διελθεῖν ἕως ᾿Αντιοχείας· ὃς παραγενόμενος καὶ ἰδὼν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ ἐχάρη, καὶ παρεκάλει πάντας τῇ προθέσει τῆς καρδίας προσμένειν τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἦν ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ πλήρης Πνεύματος ῾Αγίου καὶ πίστεως· καὶ προσετέθη ὄχλος ἱκανὸς τῷ Κυρίῳ. ᾿Εξῆλθε δὲ εἰς Ταρσὸν ὁ Βαρνάβας ἀναζητῆσαι Σαῦλον, καὶ εὑρὼν αὐτὸν ἤγαγεν αὐτὸν εἰς ᾿Αντιόχειαν. ᾿Εγένετο δὲ αὐτοὺς ἐνιαυτὸν ὅλον συναχθῆναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ διδάξαι ὄχλον ἱκανόν, χρηματίσαι τε πρῶτον ἐν ᾿Αντιοχείᾳ τοὺς μαθητὰς Χριστιανούς. ᾿Εν ταύταις δὲ ταῖς ἡμέραις κατῆλθον ἀπὸ ῾Ιεροσολύμων προφῆται εἰς ᾿Αντιόχειαν· ἀναστὰς δὲ εἷς ἐξ αὐτῶν ὀνόματι ῎Αγαβος ἐσήμανε διὰ τοῦ Πνεύματος λιμὸν μέγαν μέλλειν ἔσεσθαι ἐφ᾿ ὅλην τὴν οἰκουμένην· ὅστις καὶ ἐγένετο ἐπὶ Κλαυδίου Καίσαρος. Τῶν δὲ μαθητῶν καθὼς ηὐπορεῖτό τις, ὥρισαν ἕκαστος αὐτῶν εἰς διακονίαν πέμψαι τοῖς κατοικοῦσιν ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ ἀδελφοῖς· ὃ καὶ ἐποίησαν ἀποστείλαντες πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους διὰ χειρὸς Βαρνάβα καὶ Σαύλου.

Ἀπόδοση σέ ἁπλή γλώσσα

Ο Γέρων Ευμένιος Σαριδάκης και ο Παπικός στην Ιερά Προσκομιδή

 Πολύ σημαντικό θαύμα που εξηγεί πολλά!

«Ὁ Γέροντάς μας, π. Εὐμένιος Σαριδάκης, προσευχόταν κάποτε γιὰ τὸν διάβολο. Τὸν σταμάτησε ὅμως ὁ Θεός, λέγοντάς του ὅτι ἡ προσευχὴ αὐτὴ εἶναι ἀτελέσφορη, ὡς πρὸς τὸ ἐπιδιωκόμενο ἀποτέλεσμα. Κάποτε, ὁ Γέροντας μοῦ ἐκμυστηρεύθηκε ὅτι μνημόνευσε στὴν Πρόθεση τὸν Εὐρωπαῖο γνωστὸ ἀνθρωπιστὴ Ραοὺλ Φολλερώ, παπικὸ στὸ δόγμα, ἐπειδὴ εἶχε εὐεργετήσει τὸ Λεπροκομεῖο καὶ ἦταν πολὺ καλὸς ἄνθρωπος. Τότε, ἄγγελος Κυρίου τοῦ πέταξε τὴ μερίδα ἀπὸ τὸ ἅγιο Δισκάριο τρεῖς φορές. Τὴν τρίτη φορά, τοῦ ἐμφανίσθηκε λέγοντάς του ὅτι ἐκεῖ (στὴν Πρόθεση) ἔχουν θέση μόνο τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας.» 
Σχόλιο Ιστολογίου Κατάνυξις: Όχι της Ορθόδοξης Εκκλησίας – αλλά της Εκκλησίας, χωρίς προσδιορισμό, διότι μόνο η Ορθοδοξία είναι Εκκλησία!

«Τοῦ ἐξήγησε ὅτι στὸ κομβοσχοίνι του μπορεῖ νὰ βάλει προσευχόμενος τοὺς πάντες, αἱρετικούς, ἑτεροθρήσκους, φονιάδες, ἐγκληματίες, ἀσελγεῖς, τὸ πλήρωμα ὅλης τῆς οἰκουμένης, ζῶντες καὶ κεκοιμημένους. Στὴν εὐχαριστιακὴ Ἀναφορὰ ὅμως, μόνο τοὺς Ὀρθοδόξους, γιατὶ αὐτοὶ ἀποτελοῦν τὰ μέλη τῆς μίας, ἁγίας, καθολικῆς καὶ ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας.»

Επίσκοπος Μόρφου Νεόφυτος

ΠΗΓΗ: Κατάνυξις

Άγιοι Οσιομάρτυρες Ιβηρίτες Μοναχοί

Μαρτύρησαν από "αδελφούς Ορθοδόξους" επειδή δεν δέχθηκαν την ένωση με τους Παπικούς!!!

Είθε να έχουμε τις προς Κύριον μεσιτείες τους αλλά και το ανδρείο τους Εκκλησιαστικό φρόνημα! 

Ὑπὲρ πατρῴων ἐπνίγητε δογμάτων
Καὶ πρὸς γαληνοὺς ὡρμίσασθε λιμένας.

Βιογραφία

Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Μιχαήλ Η' Παλαιολόγος (1259 - 1282 μ.Χ.), για να επιτύχει την παρέμβαση του Πάπα Γρηγορίου Ι' (1271 - 1276 μ.Χ.) και αργότερα του Ιωάννου Κ' (1276 - 1277 μ.Χ.) προς τον Κάρολο τον Ανδεγαβικό προκειμένου να σταματήσει τις επιθέσεις του κατά του Βυζαντίου, προσχώρησε στην ένωση των δύο Εκκλησιών, που διακηρύχθηκε στις 6 Ιουνίου του 1274 μ.Χ. στη Σύνοδο της Λυών της Γαλλίας. Η πράξη όμως αυτή του αυτοκράτορα εξήγειρε εσωτερικό πόλεμο που κράτησε μέχρι το 1281 μ.Χ., διότι τόσο ο κλήρος, όσο και ο λαός, αντετάχθησαν σθεναρά κατά της ενωτικής αυτής πολιτικής. 

Από το Άγιον Όρος έστειλαν στον αυτοκράτορα ένα ομολογιακό κείμενο, όπου επεξηγούσαν γατί επιβάλλεται η εκκλησιαστική απομάκρυνση απ'τους αιρετικούς, στηριζόμενοι πάνω στα λόγια των πατέρων της εκκλησίας.

Μεταξύ των άλλων έγραφαν:

“Ο γαρ αιρετικόν δεχόμενος, τοις αυτού υπόκειται εγκλήμασι”,

“Ο ακοινωνήτοις κοινωνών, ακοινώνητος εστιν, ως συγχέων τον Κανόνα της εκκλησίας”.

Ο Άγιος Φώτιος ο Μέγας για τους αιρετικούς ποιμένες.

«ΠΑΝΗΓΥΡΙ» ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ!!!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

Για την μεγάλη ικανοποίηση της Τουρκίας στις προτεινόμενες αλλαγές στα βιβλία της ιστορίας στα ελληνικά σχολεία, κάνουν λόγο σήμερα τα τουρκικά ΜΜΕ.

Όπως επισημαίνουν οι Τούρκοι, οι κυριότερες σημαντικές αλλαγές που αφορούν την Τουρκία είναι ότι από εδώ και πέρα δεν θα αναφέρεται Κωνσταντινούπολη, αλλά… Ιστανμπούλ, ότι στην Σμύρνη ο ελληνικός στρατός… διέπραξε εγκλήματα σε βάρος των μουσουλμάνων και ότι δεν υπήρξε… ποντιακή γενοκτονία και όπως τονίζεται, όλα αυτά είναι πορίσματα «σοβαρών» μελετών ειδικών Ελλήνων ιστορικών. Μάλιστα!!!

Ιδιαίτερα εξαίρεται ο ρόλος για τις αλλαγές αυτές του εκ Κωνσταντινούπολη, ή καλύτερα του εκ Ιστανμπούλ, ομογενή υπουργού Παιδείας, κ Γιαβρόγλου- Gavroğlu. Επίσης εξαίρεται ο ρόλος των Ελλήνων καθηγητών ιστορίας, Polymeris Voglis και Haris Athanasiadis, γιατί συνέβαλαν με το…  «βάρος» της ιστορικής τους κατάρτισης σε αυτές τις «ορθές» αλλαγές στα βιβλία της ελληνικής ιστορίας.

Μάλιστα όπως αναφέρεται, ο κ Αθανασιάδης είναι αυτός που έγραψε την αληθινή ιστορία της Σμύρνης, ότι δηλαδή οι Έλληνες… διέπραξαν εγκλήματα σε βάρος των μουσουλμάνων, ενώ οι δυο αυτοί καθηγητές υποστηρίζουν ότι δεν διαπράχτηκε ποντιακή γενοκτονία!!!

Επιτελούς, όπως αναφέρεται, οι Έλληνες θα μάθουν την ορθή ιστορία και το πως όχι μόνο δεν υπέστησαν γενοκτονία αλλά… διέπραξαν οι ίδιοι γενοκτονία σε βάρος των μουσουλμάνων!

Μάλιστα προτείνεται τώρα αυτοί οι Έλληνες σπουδαίοι ιστορικοί να κληθούν να διδάξουν ιστορία και στους… Αρμένιους, Ασσύριους και Κούρδους, για να μάθουν και αυτοί την πραγματική ιστορία. Τώρα, το πώς θα τους… υποδεχτούν όλοι αυτοί, αυτό είναι άλλο θέμα.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος Φωτιστές των Σλάβων

 

11 Μαίου

Ἀπολυτίκιον. 

Ἦχος πλ. α'. Τὸν συνάναρχον Λόγον. 

Ἀποστόλων τὸν ζῆλον ἐπιδειξάμενοι, ἐπὶ τὰς χώρας τῶν Σλάβων Εὐαγγελίου τὸ φῶς, διηυγάσατε λαμπρῶς θείῳ κηρύγματι, Θεσσαλονίκης οἱ βλαστοί, καὶ ἀστέρες φαεινοί, Μεθόδιε σὺν Κυρίλλῳ, αὐτάδελφοι θεηγόροι, Ἐκκλησιῶν ἡ σεμνοπρέπεια.

 

Βιογραφία 

 

Οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος, κατά κόσμον Κωνσταντίνος και Μιχαήλ, ήταν παιδιά του δρουγγάριου στρατιωτικού διοικητού Λέοντος και γεννήθηκαν στην Θεσσαλονίκη. Ο Κωνσταντίνος γεννήθηκε περί το 827, ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του Μιχαήλ το 815. Είχαν δε άλλα πέντε αδέλφια. Ο Κωνσταντίνος ήταν ο μικρότερος και είχε μεγάλη επιμέλεια στα γράμματα. Παιδί ακόμη, είχε διαβάσει τα έργα του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και είχε γράψει ύμνο προς τιμήν του. Τα χαρίσματά του τα πρόσεξε ο λογοθέτης Θεόκτιστος και τον έστειλε στην σχολή της Μαγναύρας, όπου με την καθοδήγηση του Λέοντος του Μαθηματικού και του ιερού Φωτίου σπούδασε βασικά φιλοσοφία. Διέπρεψε στις σπουδές του και αρχικά διορίσθηκε χαρτοφύλακας (αρχιγραμματέας) του Πατριαρχείου και αργότερα καθηγητής της φιλοσοφίας στη σχολή της Μαγναύρας.

Ο Μιχαήλ ακολούθησε την σταδιοδρομία του πατέρα τους. Έγινε στρατιωτικός και ανέλαβε την διοίκηση της περιοχής των πηγών του Στρυμόνος, δηλαδή στα σημερινά σύνορα Βουλγαρίας και Σερβίας, όπου και γνώρισε καλά τους Σλάβους. Παρά την επιτυχημένη σταδιοδρομία και των δύο αδελφών, βαθιά τους συγκλόνιζε ο ζήλος για την πνευματική ζωή. Είχαν μοναστική κλίση, αλλά πίστευαν στη μαρτυρική διακονία της κλίσεώς τους αυτής, για να σωθούν και άλλες ψυχές.

Ο 9ος αιώνας μ.Χ., όταν και έλαμψαν οι Άγιοι, είναι μια μεγάλη εποχή του Βυζαντίου. Χαρακτηρίζεται από ακμή στην πολιτική και στρατιωτική δύναμη και από άνθηση στην οικονομία, στα γράμματα, στις τέχνες. Η Εκκλησία της Ανατολής ανασυγκροτείται μετά την τρικυμία της εικονομαχίας. Το πρόβλημα της εικονομαχίας, αν μπορεί η φύση του Θεού, η θεία και η ανθρώπινη, να παρασταθεί εικονικά, έχει επιλυθεί. Τα ρήγματα όμως από τις εκκλησιαστικές και πολιτικές συγκρούσεις μεταξύ Δύσεως και Ανατολής γίνονται βαθύτερα. Τα εγκόσμια συμφέροντα, οι ανταγωνισμοί για την πνευματική και πολιτική εξουσία διασπούν την μέχρι τότε ενιαία Χριστιανική Οικουμένη σε δύο παράλληλους κόσμους, το Βυζαντινό και το Φραγκικό. Οι διαφορές είναι ορατές στα μέσα του 9ου αιώνα μ.Χ., όταν ανέκυψε το θέμα του εκχριστιανισμού των Σλάβων της Δύσεως. Σε αυτήν την αντιδικία μπλέκονται οι δύο Θεσσαλονικείς αδελφοί.

Αγιος Παΐσιος Αγιορείτης: Οι εκτρώσεις είναι φοβερή αμαρτία

 

-Γέροντα, κάποια κυρία σαράντα χρόνων, που έχει μεγάλα παιδιά, είναι έγκυος τριών μηνών. Ό άνδρας της την απειλεί πώς, αν δεν κάνη έκτρωση, θα την χωρίσει.

-Αν κάμει έκτρωση, θα την πληρώσουν τα άλλα παιδιά τους με αρρώστιες και ατυχήματα.

Σήμερα οι γονείς σκοτώνουν τα παιδιά με τις εκτρώσεις και δεν έχουν την ευλογία του Θεού. Παλιά, αν γεννιόταν ένα παιδάκι άρρωστο, το βάπτιζαν, πέθαινε αγγελούδι, και ήταν πιο ασφαλισμένο.

Είχαν οι γονείς και άλλα γερά παιδιά, είχαν και την ευλογία του Θεού. Τώρα γερά παιδιά τα σκοτώνουν με τις εκτρώσεις και διατηρούν στην ζωή άλλα που είναι αρρωστημένα. Τρέχουν οι γονείς στην Αγγλία, στην Αμερική να τα θεραπεύσουν. Και συνεχίζεται μετά να γεννιούνται πιο άρρωστα, γιατί και αυτά, αν ζήσουν και κάνουν οικογένεια, μπορεί να γεννήσουν πάλι άρρωστα παιδιά, οπότε τι βγαίνει; Ενώ, αν γεννούσαν μερικά παιδιά, δεν θα έτρεχαν τόσο πολύ για το ένα, το άρρωστο. Θα πέθαινε και θα πήγαινε αγγελούδι.

– Γέροντα, διάβασα κάπου ότι κάθε χρόνο γίνονται σε όλο , τον κόσμο πενήντα εκατομμύρια εκτρώσεις και διακόσιες χιλιάδες γυναίκες πεθαίνουν από τις αμβλώσεις που κάνουν.

– Σκοτώνουν τα παιδιά, γιατί λένε ότι, αν πληθύνει ό κόσμος, δεν θα έχουν να φάνε, να συντηρηθούν οι άνθρωποι. Τόσες ακαλλιέργητες εκτάσεις υπάρχουν, τόσα δάση, που σε λίγο χρόνο, με τα μέσα που υπάρχουν σήμερα, μπορούν να τα κάνουν λ.χ. ελαιώνες και να τα δώσουν στους ακτήμονες. Δεν είναι ότι θα κοπούν τα δένδρα και δεν θα υπάρχει οξυγόνο, γιατί πάλι δένδρα θα μπουν. Στην Αμερική καινε το σιτάρι και εδώ στην Ελλάδα πετούν τα φρούτα κ.λπ. στην χωματερή, και εκεί στην Αφρική οι άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα. Όταν στην Αβησσυνία πέθαιναν οι άνθρωποι από πείνα, γιατί είχε πολλή ανομβρία, είχα πει σε κάποιον γνωστό μου εφοπλιστή, που βοηθάει σε τέτοιες περιπτώσεις, να πάει στην χωματερή και να παρακάλεση να φόρτωση κανένα πλοίο να τα πάει εκεί δωρεάν. Με κανέναν τρόπο δεν του έδωσαν.

Πόσες χιλιάδες έμβρυα σκοτώνονται κάθε μέρα!

– Η έκτρωση είναι φοβερή αμαρτία. Είναι φόνος, και μάλιστα πολύ μεγάλος φόνος, για τι σκοτώνονται αβάπτιστα παιδιά. Πρέπει να καταλάβουν οι γονείς ότι ή ζωή αρχίζει από την στιγμή της συλλήψεως.

Μια νύχτα ό Θεός επέτρεψε να δω ένα φοβερό όραμα, που με πληροφόρησε γι αυτό το θέμα!