Δευτέρα 19 Μαρτίου 2018
Αυτός είναι δυστυχώς ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος
Το ακόλουθο άρθρο του Θεολόγου κ. Παναγιώτη Τελεβάντου μας λέει πολλά για τις μεθοδεύσεις του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Αμερική
* * * * * * * * * *
ΑΝΑΞΙΟΣ! Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΙΚΑΓΟΥ ΝΑΘΑΝΑΗΛ! ΑΝΑΞΙΟΣ!
ΑΝΑΞΙΟΣ!
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΙΚΑΓΟΥ ΝΑΘΑΝΑΗΛ!
ΑΝΑΞΙΟΣ!
(Το εκκλησιαστικό έγκλημα της χειροτονίας του Σεβ. Σικάγου Ναθαναήλ συνετελέσθη!)
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====
Σήμερα
το πρωί, Σάββατο 17 Μαρτίου 2018, στον καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδας
του Μανχάταν, χειροτονήθηκε επίσκοπος, ο Σεβ. Σικάγου κ. Ναθαναήλ.
Η
εκλογή του είναι αποτέλεσμα των ραδιουργιών του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ο
οποίος κατόρθωσε να τον επιβάλει ως Μητροπολίτη Σικάγου.
Όπως
εξηγήσαμε -κατ’ επανάληψη-, ο νυν Σεβ. Σικάγου ήταν ακατάλληλος να
χειροτονηθεί επίσκοπος και να ποιμάνει την πολυπληθέστερη Μητρόπολη της
Αρχιεπισκοπής Αμερικής επειδή είναι:
1.) Οικουμενιστής,
2.) Νεονικολαίτης,
3.) Νεορθόδοξος,
4.) Νεωτεριστής,
5.) Κολυμπαριστής,
6.) Εχθρός της Ελληνικής Γλώσσας και των εθνικών συμβόλων, και
7.) Ορισμένα άλλα απολύτως εξακριβωμένα.
Σάββατο 17 Μαρτίου 2018
Ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου σχετικά μέ τήν εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς Δ΄Νηστειῶν (ἐκφωνήθηκε στίς 28/3/1993) - Τό πνεῦμα τό ἄλαλον καί τό κωφόν καί ἡ νέα γενεά
Σήμερα, αγαπητοί μου,
η Εκκλησία μας άγει την τετάρτην Κυριακήν των Νηστειών. Σε αυτήν την
Κυριακή προβάλλει το πρόσωπον του αγίου Ιωάννου της Κλίμακος, συγγραφέως
του βιβλίου «Κλίμαξ», για να μας θυμίσει ότι σκαλί- σκαλί πρέπει να ανεβαίνουμε την κλίμακα των αρετών.
Αλήθεια, μια Σαρακοστή γίνεται κλίμακα ανοδικής πορείας; Τίθεται το
ερώτημα. Ή μένουμε μόνο σε μια τυπική νηστεία, που πολλές φορές μας
καλλιεργεί μια κρυφή υπερηφάνεια; Μάλιστα είναι μια ευκαιρία, μια που
έγινε λόγος αν δεν έχουμε γνωρίσει αυτό το θαυμάσιον βιβλίον της
«Κλίμακος» μέχρι τώρα, ευκαιρία να το γνωρίσουμε, να το προσεγγίσουμε.
Είναι θαυμάσιο βιβλίο.
Ακόμη η Εκκλησία μας
προβάλλει και την ευαγγελική περικοπή που αναφέρεται στη θεραπεία ενός
δαιμονιζόμενου νέου, που έγινε ευθύς μετά την κάθοδο του Κυρίου μας από
το όρος Θαβώρ, μετά τη Μεταμόρφωση. Και εκείνος ο ταλαίπωρος πατέρας
αυτού του δαιμονιζόμενου παιδιού, λέγει στον Κύριον: «διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε(:έφερα τον υιόν μου σε σένα), ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον. καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ῥήσσει αὐτόν(:τον ρίχνει κάτω), καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται(: γίνεται αναίσθητος)».
Πρόκειται για μια φρικτή περιγραφή δαιμονιζόμενου ανθρώπου και μάλιστα
νέου ανθρώπου. Αλλά ταυτόχρονα προβάλλεται και η ιστορία ενός γονιού που
πάσχει ένεκα του δαιμονιζομένου παιδιού του. Το παιδί δαιμονισμένο. Ο
γονιός σε απόγνωση.
Γέρων Σάββας Λαυριώτης: Διωγμός ἐν Ἁγίῳ Ὄρει ἐν ἔτει 2018 ἀπό τούς αἱρετικούς καί ἐκτός Ἐκκλησίας Λαυριῶτες.
Σχόλιο του ιστολογίου μας:
Θεωρούμε ότι οι χαρακτηρισμοί «αιρετικοί» και «εκτός Εκκλησίας» για τους Πατέρες και τον Ηγούμενο της Ι.Μ.Μ. Λαύρας είναι υπερβολικοί. Κι αυτό διότι ούτε αίρεση κηρύττουν ενεργά, ούτε αποκόπηκαν δι'αφορισμού ή δήλωσής τους από την Εκκλησία. Εν τούτοις, ο τρόπος που φέρθηκαν στο Γέροντα Σάββα αλλά και στους Πατέρες για τους οποίους μας ενημερώνει το ακόλουθο άρθρο, αγνοώντας μάλιστα τις εκκλήσεις τόσων ανθρώπων (του Συλλόγου μας συμπεριλαμβανομένου) είναι απόλυτα αφιλάδελφος, φασιστικός και κυρίως αντιχριστιανικός! Η δε άρνησή τους, όπως και συνόλου του Αγ. Όρους να καταδικάσουν χωρίς περιστροφές την Παναιρετική ψευδοσύνοδο της Κρήτης, τους έχει υπόλογους ενώπιον του Δικαιοκρίτου Κυρίου εδώ και δύο χρόνια!
Διωγμός ἐν Ἁγίῳ Ὄρει ἐν ἔτει 2018 ἀπό τούς αἱρετικούς καί ἐκτός Ἐκκλησίας Λαυριῶτες
Συνεχίζοντας τήν παράδοση τῶν τυμπανιαίων Λαυριωτῶν πατέρων, οἱ
σημερινοί Λαυριῶτες ἀναδεικνύονται χειρότεροι αὐτῶν, γκρεμίζοντας κελλιά
πατέρων, ὅπου διακόπτουν τό μνημόσυνο τοῦ ἀρχιαιρεσιάρχη Βαρθολομαίου.
Πιστά καί πειθήνια ὄργανά του, ἔχουν ἐντολές ὅποιος ἀντιτίθεται σέ αὐτόν
καί στά ἀντίχριστα σχέδιά τους, νά διώκεται πάραυτα. Πρός πίστωσιν τῆς
ἀληθείας καί πρός ἐνημέρωση τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος, παραθέτουμε
τίς φωτογραφίες ἀπό τούς βανδαλισμούς, ὅπου ἔλαβαν χώρα τήν Καθαρά
Δευτέρα στίς 6/19-2-2018. Δέν σεβάσθηκαν οὔτε τήν ἡμέρα, οὔτε τήν Ἁγία
Τεσσαρακοστή, ἀλλά βάζοντας ἀλβανούς ἐργάτες, γκρέμισαν τά κελλιά καί
πέταξαν στήν κυριολεξία τίς ἅγιες εἰκόνες, πού τήν ἐπόμενη Κυριακή τῆς
Ὀρθοδοξίας, οἱ ἴδιοι πατέρες ἀπό τήν Λαύρα, ἔψελναν τό τροπάριο «Τήν
ἄχραντον εἰκόνα σου προσκυνοῦμεν Ἀγαθέ», κατατάσσοντας ὅμως μέ αὐτόν τόν
τρόπο τούς ἑαυτούς τους, στό ἀνάθεμα τῶν εἰκονομάχων!
Οι μεγάλοι σημερινοί Άγιοι!
«Όσιος Αλέξιος ο άνθρωπος του Θεού»
«... μοίρασε τα χρήματα στους πτωχούς, ακόμη και τα ιμάτιά του, και, αφού ενδύθηκε με κουρελιασμένα και χιλιομπαλωμένα ρούχα, κάθισε στο νάρθηκα του ναού της Υπεραγίας Θεοτόκου, ως ένας από τους πτωχούς.για δεκαεπτά χρόνια παρέμεινε στο νάρθηκα του ναού της Θεοτόκου ευαρεστώντας το Θεό.... Όταν συνάντησε τον πατέρα του, που δεν αναγνώρισε τον υιό του, του ζήτησε να τον ελεήσει και να τον αφήσει να τρώει από τα περισσεύματα της τράπεζάς του... Κάποιοι δούλοι από την οικία τον πείραζαν και τον κορόιδευαν, όμως αυτό δεν τον ένοιαζε...Έμεινε λοιπόν για δεκαεπτά χρόνια στον πατρικό οίκο χωρίς να τον γνωρίζει κανένας».
Για ολόκληρο το βίο του πατήστε εδώ
* * * * * * * * * *
«Άγιος Πατρίκιος φωτιστής της Ιρλανδίας»
«Σε ηλικία 16 ετών συνελήφθη αιχμάλωτος και μεταφέρθηκε στην Ιρλανδία,
όπου και παρέμεινε έξι χρόνια. Οι ώρες της μοναξιάς, όταν ως σκλάβος
έβοσκε το κοπάδι του, περνούσαν με προσευχή στον Θεό, τον Οποίο μέσα
στην δοκιμασία του ο Άγιος είχε ανακαλύψει... Τελικά επέστρεψε στη Βρετανία, αλλά ένα όραμα που είδε τον κάλεσε να
γυρίσει και πάλι στην Ιρλανδία, για να βοηθήσει τους Χριστιανούς...»
Το θαυμαστό του βίο αξίζει να διαβάσετε εδώ
* * * * * * * * * *
«Άγιος Νικόλαος Επίσκοπος Αχρίδος και Ζίτσης»
«...Το 1941 μ.Χ. οι αρχές κατοχής της χώρας του, οι Γερμανοί, τον
συλλαμβάνουν, τον περιορίζουν και το 1944 μ.Χ. τον στέλνουν στο
στρατόπεδο συγκεντρώσεως του Νταχάου στη Γερμανία, όπου υπέστη πάνδεινα
βασανιστήρια. Ο δούλος του Κυρίου βάσταζε τα στίγματα του μαρτυρίου στο
σώμα του, που όλο είχε γίνει μια πληγή. Μάλιστα δέρμα στην πλάτη και στα
πέλματα δεν υπήρχε...»
Διαβάστε τον εκπληκτικό βίο του λογιώτατου Ιεραποστόλου και Ομολογητού Επισκόπου πατώντας εδώ
* * * * * * * * * *
Για τους υπόλοιπους Αγίους της σημερινής ημέρας όπως ο Ομολογητής Άγιος Θεοστήρικτος, πατήστε εδώ
Παρασκευή 16 Μαρτίου 2018
Ο ΟΣΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ο Θαυματουργός - Το κλέος της Πάτμου
![]() |
| Φορητή εικόνα του Οσίου Χριστοδούλου έργο της αγιογράφου Ολυμπιάδος μοναχής |
Ἀπολυτίκιον
Τοῖς τῶν δακρύων σου ὄμβροις, πάτερ Χριστόδουλε, τῶν νοσημάτων ἐξαίρεις τὸν καύσωνα· διό σε πιστῶς ἱκετεύομεν, ἑπερχομένων παντοίων κακῶν ἡμᾶς λύτρωσαι, πρεσβεύων ἀπαύστως ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.
Κοντάκιον
Τῷ ἐκ τοῦ κὀσμου τῆς δεινῆς ματαιὄτητος ταῖς διδαχαῖς σου ταῖς σεπταῖς ποίμνην ἐλάσαντι, ἀναγράφομεν οἱ παῖδἐς σου ὕμνον σοι, μάκαρ. Ἀλλ᾿ ὡς ἔχων παρρησίαν πρὸς τὸν Κύριον, ὲκ παντοίων ἡμᾶς λύτρωσαι κολάσεων, ἵνα κράζωμεν· Χαίροις, πάτερ Χριστόδουλε.
Ανάμεσα
στις φωτεινές μορφές, που κοσμούν την Ορθόδοξη Εκκλησία μας, είναι και ο
Όσιος Χριστόδουλος, το κλέος και το πάντιμο σέμνωμα της Πάτμου, που
ίδρυσε την περίφημη Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και
ανέδειξε το άγονο και μικρό αυτό νησί της Δωδεκανήσου σε παγκόσμιο
προσκύνημα και σε αξιόλογο μοναστικό κέντρο της Ανατολής. Μέσα από έναν
βίο γεμάτο δοκιμασίες, πειρασμούς και συνεχείς μετακινήσεις από τόπο σε
τόπο λόγω της αλματώδους προέλασης των Τούρκων στην Ανατολή, κατόρθωσε ο
Όσιος Χριστόδουλος να διακριθεί για τον ένθεο ζήλο, την ακλόνητη πίστη
του και τη διαρκή αναζήτηση της πνευματικής τελειότητος. Επιπλέον ο
δυναμισμός του, οι ικανότητες και τα χαρίσματά του ως ηγούμενος και
πνευματικός γέροντας σε συνδυασμό και με το συγγραφικό του έργο και τη
βαθιά του γνώση για τον άνθρωπο και τον κόσμο, τον κατέστησαν σημαντική
ασκητική προσωπικότητα με φήμη που εξαπλώθηκε παντού και με κύρος στην
αυτοκρατορική αυλή και το Πατριαρχείο.
Πέμπτη 15 Μαρτίου 2018
«Η τακτικη της ψευδοσυνεσεως εβλαψε την Εκκλησια» (Επισκοπος Αυγουστινος Καντιωτης)
Νικ. Σακαλακη, μαθηματικου
Το άρθρο αυτό, με τίτλο
«ΣΥΝΕΣΙΣ», περιλαμβάνεται και στο βιβλίο του «Εκκλησιαστικός
Στρουθοκαμηλισμός» (ΑΘΗΝΑ 1973). Γράφει σχετικά ο π. Αυγουστίνος: «στο
πρώτο μέρος του βιβλίου αναδημοσιεύομεν δύο άρθρα υπό τους τίτλους
«Σύνεσις», «Ευγένεια», δια των οποίων ελέγχομεν την παραποίησιν, την
διαστροφήν, την κιβδηλοποίησιν των υψηλών εννοιών, τας οποίας αι λέξεις
αυταί περικλείουν».
Βαθειά και πάντα επίκαιρη η χαρισματική διείσδυση του επισκόπου
Αυγουστίνου στον πυρήνα των Εκκλησιαστικών γεγονότων. Στο βιβλίο αυτό
παραθέτει σειρά θεολογικών – Πατερικών επιχειρημάτων, Αγιογραφικών
αναλύσεων και θέσεων διακεκριμένων Ορθοδόξων, που επιβεβαιώνουν την
απομάκρυνση της θεσμικής Εκκλησίας από την γραμμή των Πατέρων ενώ,
παράλληλα, δικαιώνουν την οπτική του ως Ορθοδόξου Επισκόπου.
Στην Εκκλησιαστική ζωή η συλλογική υποκειμενικότητα έχει τη
βεβαιότητα ότι η πνευματική ζωή οριοθετείται μόνο στα όρια μιας
εσωτερικής – προσωπικής καθάρσεως, ως εξατομίκευση της συνέσεως.
Αυτή τη συλλογική υποκειμενικότητα, την φιλοοικουμενιστική
γραμμή, που παρουσιάζεται ως Ορθόδοξη δημιουργική έκφραση, ανέδειξε ο π.
Αυγουστίνος ως κιβδηλοποίηση και διαστροφή της εννοίας της συνέσεως,
όπως αυτή νοείται στο Ιερό Ευαγγέλιο. Η ψευδοσύνεση επιστράτευσε
διαδικασίες ετεροδοξίας ενώ η σύνεση του Ευαγγελίου, όπως ορθά την
αναλύει ο π. Αυγουστίνος, ποτέ δεν έβλαψε την Εκκλησία. Αναμφίβολα, οι
θέσεις του περί αληθούς συνέσεως είναι συνέχεια της Πατερικής Θεολογίας.
Γράφει σχετικά: «είναι δια τούτο σατανικόν το ρήμα «δεν μ’
ενδιαφέρει τι κάνουν οι παπάδες και οι δεσποτάδες· εγώ κοιτάζω την ψυχή
μου μόνον και εκτελώ τα θρησκευτικά μου καθήκοντα». Χριστιανός, ο οποίος
κοιτάζει την ψυχήν του μόνο και αδιαφορεί για το λοιπόν της Εκκλησίας
σώμα, δεν είναι Χριστιανός» (Εκκλησιαστικός στρουθοκαμηλισμός, Σελ. 9).
Τετάρτη 14 Μαρτίου 2018
Δημητράκης Δημητριάδης 14 Μαρτίου 1956: Πυροβολήθηκε από Άγγλο στρατιώτη κατά τη διάρκεια μαθητικής διαδήλωσης για την ΕΝΩΣΗ της Κύπρου με την Ελλάδα. ΙΔΙΑ ΗΜΕΡΑ, ένα χρόνο μετά, ΑΠΑΓΧΟΝΙΖΟΥΝ τον μαθητή Ευαγόρα Παλληκαρίδη που έγραψε το ποίημα για τον μικρό Δημητράκη..
Πέτρα σε πέταγαν τα μικρά μου τα χέρια
σ' ένοιωθα λευτεριά να ματώνεις στ' αστέρια...
Ο Δημητριάδης Δημητράκης γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1949. Φονεύθηκε στις
14 Μαρτίου 1956 από Άγγλους, σε μαθητική διαδήλωση στη Λάρνακα. Γονείς
ήταν ο Γεώργιος και η Παρασκευή Δημητριάδη. Είχε δύο αδέλφια τον Ανδρέα,
την Σοφούλα και τον Κυριάκο.
Ο μικρός ήρωας όπως τον αποκαλούσε ο αρχηγός της Ε.Ο.Κ.Α. στρατηγός
Γεώργιος Γρίβας Διγενής, ήταν μόλις επτά χρονών, μαθητής στη Β΄ τάξη του
Δημοτικού, όταν τον πυροβόλησε Άγγλος στρατιώτης κατά τη διάρκεια διαδήλωσης.
Οι γονείς του ήταν χωρισμένοι, η μητέρα του έφυγε για την Αγγλία και ο
Δημητράκης ζούσε με τη γιαγιά του Χρυσταλλού Μιχαήλ Κουτέ και πουλούσε
λουλούδια, για να εξασφαλίζει τα απαραίτητα. Ήταν παιδί ήρεμο, αλλά πολύ
ριψοκίνδυνο.
9 Μαρτίου 1956. Οι άγγλοι, εντείνουν τη σκληρότητά τους απέναντι στον Αγώνα της ΕΟΚΑ.
Σε μια προσπάθεια να κάμψουν το φρόνημα του κυπριακού ελληνισμού,
συλλαμβάνουν και εξορίζουν τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, τον στρατολόγο της
ΕΟΚΑ Παπασταύρο Παπαγαθαγγέλου, το Μητροπολίτη Κερύνειας Κυπριανό και το
Γραμματέα της Μητρόπολης Κερύνειας Πολύκαρπο Ιωαννίδη. Τους εξορίζουν
στις μακρινές Σεϋχέλλες.
Η Κύπρος όλη συγκλονίζεται. Η ΕΟΚΑ εντείνει τη δράση της. Οι μαθητές μας ξεχύνονται στους δρόμους. Θέλουν
να διαμαρτυρηθούν, να φωνάξουν. Νοιώθουν το άδικο να τους πνίγει.
Μαθητές και μαθήτριες σε Γυμνάσια και Δημοτικά σχολεία, με ελληνικές
σημαίες στα χέρια, με κωδωνοκρουσίες, με συνθήματα, με πέτρες και ξύλα
γεμίζουν τους δρόμους των πόλεων. Οι δυνάστες για άλλη μια φορά στέλνουν
πάνοπλους στρατιώτες, να αντιμετωπίσουν την «απειλή» από τα άοπλα
παιδιά. Ξέρουν καλά αυτό το ρόλο. Δε θα διστάσουν να χρησιμοποιήσουν τα
όπλα τους και τις δακρυγόνες βόμβες. Το ΄χουν ξανακάνει άλλωστε.
Στη Λάρνακα τα παιδιά μαζεύονται στην εκκλησία του Αγίου Λαζάρου.
Κτυπάνε τις καμπάνες. Ανεγείρουν πρόχειρα οδοφράγματα. Θέλουν να
εμποδίσουν τους στρατιώτες να τα πλησιάσουν. Σε λίγο σμίγουν μαζί τους παιδάκια των Δημοτικών σχολείων με ελληνικές σημαιούλες στα αγνά τους χέρια.
Στρατιωτικά αυτοκίνητα με πάνοπλους στρατιώτες καταφθάνουν. Ένα άγριο
κυνηγητό των αθώων παιδιών αρχίζει. Ένα αυτοκίνητο κυνηγά μια ομάδα
παιδιών. Την εγκλωβίζουν σ’ ένα δρόμο. Οι μικροί διαδηλωτές θα
σκορπίσουν. Ένας όμως δε θα φύγει. Η ηλικία του του στερεί την γνώση του
κινδύνου.
Ένα παιδάκι επτά μόλις χρόνων. Έπαιρνε μικρές πέτρες στο μικρό του χεράκι, τις πετούσε και φώναζε «Ένωση, Ένωση!»,
παρασυρόμενο από το πάθος και την αγωνιστικότητα των μεγαλύτερων Να
΄ταν ένα είδος παιγνίδι αυτό το πράγμα για το παιδάκι; Να ‘ταν
αντίσταση; Τι μπορούσε να ήταν αυτό το αθώο ξέσπασμα ενός επτάχρονου
παιδιού;
Κι όμως, οι κατακτητές δε ντράπηκαν, δεν σεβάστηκαν την παιδική
αθωότητα, δεν έδειξαν τον στοιχειώδη πολιτισμό. Ένας στρατιώτης σημάδεψε
το παιδάκι και μια σφαίρα το πέτυχε στο πρόσωπο, πάνω από το μάτι. Στο
δρόμο της Λάρνακας, που σήμερα έχει το όνομα «Οδός Δημητράκη
Δημητριάδη», έπεφτε νεκρό το κορμάκι του. Ο επτάχρονου μαθητής και
ανθοπώλης, που με ένα πανέρι συνήθιζε να πουλά λουλούδια στους δρόμους,
άφηνε το αίμα του, στο ματωμένο κι από άλλους χώμα της σκλαβωμένης
πατρίδας του, της Κύπρου μας.
Στην κηδεία του μικρού ήρωα τα κορίτσια χόρευαν το χορό του Ζαλόγγου και τραγουδούσαν
«Στη στεριά δε ζει το ψάρι
κι ο ανθός στην αμμουδιά
κι οι Σουλιώτισσες δεν ζούνε
δίχως την ελευτεριά».
Ο Εκκλησιασμός ως υποχρέωση των Χριστιανών (Πάρα πολύ σημαντικό - Αξίζει να διαβαστεί μέχρι την τελευταία λέξη!)
Σε πολλές
συζητήσεις ακούμε κάποιον να λέει: «Εγώ πιστεύω στο Θεό αλλά Εκκλησία δεν πάω»
ή «εγώ έχω την Πίστη και το Θεό μέσα μου», «δε μου χρειάζεται η Εκκλησία
αφού μπορώ να προσευχηθώ σπίτι μου!» ή ακόμη «Χρειάζεται βέβαια και η Εκκλησία
αλλά δεν είναι το παν».
Τι
ισχύει λοιπόν; Είναι ή όχι απαραίτητος ο Εκκλησιασμός;
Τρίτη 13 Μαρτίου 2018
Δευτέρα 12 Μαρτίου 2018
Πατριάρχης Βαρθολομαίος: «το μάθημα των Θρησκευτικών είναι κατ' εξοχήν μάθημα οικολογικής και κοινωνικής ευαισθητοποιήσεως... Σας καλούμε να στηρίζετε την διαρκώς μεταρρυθμιζομένην σχολικήν θρησκευτικήν αγωγήν και να αναδεικνύετε τας σημαντικωτάτας παιδευτικάς λειτουργίας της»
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΑ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΑΣ.
Πατριάρχης Βαρθολομαίος, Το μάθημα των Θρησκευτικών είναι κατ' εξοχήν μάθημα οικολογικής και κοινωνικής ευαισθητοποιήσεωςΣτη σημασία της ειρηνικής συνύπαρξης και της συνεννόησης, στην ανάπτυξη της οικολογικής συνείδησης και στην αποστολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στον σύγχρονο κόσμο, αναφέρθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στην εισήγησή του στην Ημερίδα «Η θάλασσα που μας ενώνει», η οποία πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Ζωγράφειο Λύκειο Κωνσταντινούπολης. Υπογράμμισε δε ότι οι ανθρωπιστικές αξίες της Ευρώπης δοκιμάζονται σήμερα «στο Αιγαίο Πέλαγος» των μεταναστών και των προσφύγων.
Κυριακή 11 Μαρτίου 2018
Σάββατο 10 Μαρτίου 2018
Ευαγγελική και Αποστολική περικοπή Κυριακής Γ΄ Νηστειών (της Σταυροπροσκυνήσεως) με μετάφραση και Ακολουθία Όρθρου.
...ὃς δ’ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν
ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου,
οὗτος
σώσει αὐτήν...
...όποιος όμως αψηφήσει και θυσιάσει την ζωήν του
προς χάριν εμού και του ευαγγελίου,
αυτός θα σώση την ζωήν του εις την αιωνίαν μακαριότητα...
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Η´ 34 -Θ´ 1
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Η´ 34 - 38
34 Καὶ προσκαλεσάμενος
τὸν ὄχλον σὺν
τοῖς μαθηταῖς
αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς·
Ὅστις θέλει ὀπίσω
μου ἀκολουθεῖν,
ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν
καὶ ἀράτω τὸν
σταυρὸν αὐτοῦ,
καὶ ἀκολουθείτω
μοι.35 ὃς γὰρ
ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν
αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει
αὐτήν· ὃς
δ’ ἂν ἀπολέσῃ
τὴν ἑαυτοῦ
ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ
καὶ τοῦ
εὐαγγελίου, οὗτος
σώσει αὐτήν. 36 τί
γὰρ ὠφελήσει
ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ
τὸν κόσμον ὅλον,
καὶ ζημιωθῇ
τὴν ψυχὴν αὐτοῦ;
37 ἢ τί δώσει ἄνθρωπος
ἀντάλλαγμα τῆς
ψυχῆς αὐτοῦ;
38 ὃς γὰρ
ἐὰν ἐπαισχυνθῇ
με καὶ τοὺς
ἐμοὺς λόγους
ἐν τῇ γενεᾷ
ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι
καὶ ἁμαρτωλῷ,
καὶ ὁ υἱὸς τοῦ
ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται
αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ
ἐν τῇ δόξῃ τοῦ
πατρὸς αὐτοῦ
μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν
ἁγίων.
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Θ´ 1 - 1
1 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς·
Ἀμὴν λέγω
ὑμῖν ὅτι εἰσί
τινες ὧδε τῶν
ἑστηκότων, οἵτινες
οὐ μὴ γεύσωνται
θανάτου ἕως
ἂν ἴδωσι τὴν
βασιλείαν τοῦ
Θεοῦ ἐληλυθυῖαν
ἐν δυνάμει.
Ερμηνευτική απόδοση Ι. Θ. Κολιτσάρα
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Η´ 34 - 38
34
Και αφού επροσκάλεσε τον λαόν μαζή με τους μαθητάς του, είπεν εις αυτούς·
“όποιος θέλει να με ακολουθήση ως πιστός μαθητής μου, ας απαρνηθή τον αμαρτωλόν
εαυτόν του με τας αδυναμίας, και τα πάθη του, ας πάρη την απόφασιν να υποστή
προς χάριν μου ταλαιπωρίες και αυτόν ακόμη τον σταυρικόν θάνατον, και ας με
ακολουθήση στον δρόμον, που εγώ εχάραξα. 35 Διότι όποιος θέλει να σώση την
επίγειον ζωή του, αυτός θα χάση την αιωνίαν και μακαρίαν ζωήν. Οποιος όμως
αψηφήσει και θυσιάσει την ζωήν του προς χάριν εμού και του ευαγγελίου, αυτός θα
σώση την ζωήν του εις την αιωνίαν μακαριότητα. 36 Διότι τι θα ωφελήση τον
άνθρωπον, εάν κερδήση ολόκληρον τον υλικόν κόσμον και χάσει την ψυχήν του; 37
Η, τι θα δώση άνθρωπος ως αντάλλαγμα, δια να εξαγοράση την ψυχήν του από τον
Αδην, αφού ούτε ο κόσμος όλος δεν ημπορεί να αντισταθμίση την αξίαν της ψυχής;
38 Διότι εκείνος, ο οποίος δια λόγους ανθρωπαρεσκείας και δειλίας θα εντραπή
και θα αρνηθή εμέ και τους λόγους μου εις την γενεάν αυτήν, την αποστατημένην
και αμαρτωλήν, και ο Υιός του ανθρώπου θα εντραπή αυτόν και θα τον αποκηρύξη,
όταν ως κριτής των ανθρώπων έλθη ολόλαμπρος με την δόξαν του Πατρός αυτού
συνοδευόμενος από τους αγίους αγγέλους”.
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Θ´ 1 - 1
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)












